مساله تهذیب اخلاق،مساله ساده زیستی،مساله اعتراض از زخارف دنیا را بایستی در حوزه های علمیه جدی گرفت.این طور نباشد که طلبه به خاطر خانه اش-که دو خیابان تا محل درس فاصله دارد-به فکر ماشین شخصی بیفتد.ماشین چیست؟از اول،بنای کار طلبگی بر عسرت و بی اعتنایی به زخارف دنیوی بود؛اما حالا فورا به فکر بیفتیم که یک ماشین شخصی و یک خانه کذایی داشته باشیم!البته باید حداقل معیشتی وجود داشته باشد؛طوری که انسان ذهنش مشغول آن چیزها نباشد و بتواند درسش را راحت بخواند و کار لازم و مورد توقع را انجام بدهد؛اما این طور نباشد که طلبگی هم به چیزی مثل بقیه کارهای دیگری که بعضی می کنند- دنبال تجملات و دنبال زخارف و امثال این ها رفتن- تبدیل شود.این عیب خیلی بزرگی است که باید به شدت از آن جلوگیری شود.حدیث ولایت(8)/75 . برگرفته از ویژه نامه هفته نامه افق حوزه/مهرماه 1393

سلام،زیباترین هدیه ایست که پیشکش توان کرد،چرا که نام توست و مظهر امید و نماد مهروزی.

اینک که در پرتو نورانیت تو گام در مسیر حقیقت گذاشته ام تا به سوی قله رفیع کمال حرکت کنم؛

دست دوستی خویش را بیش از پیش همراه این بنده حقیر گردان و لحظه ای مرا از دایره عشق خود،

دور نساز.

دل به امید وصال تو غزل می خواند          قامت تو به بلندای قیامت ماند

باز سرشار شد از عطر تو محراب نماز          امشب از کوچه دل بوی تو میآید باز

ای که در آینه عشق همه جاداری             تو شکوه علی شکوه ی زهرا داری

عالم خفته زتکبیر تو بیدار شود                صبح در قبله ی چشم تو پدیدار شود

کاش ما نیز در آن عرصه پری افشانیم       در ضیافت کده ی تیغ سری افشانیم